پيش‌گفتار سبك شناخت نگارش‌هاى حديثى شيعه نشان از آن دارد كه محدّثان شيعه ، نگاشته‌هاى خود را بيشتر به شكل موضوعى تنظيم مىنموده و چينش احاديث را براساس محتوا و مضمون و نه گوينده و راوى حديث سامان مىداده‌اند . در اين ميان تنها چند مؤلّف انگشت شمار داريم كه نه از شيوهء موضوعى بلكه از سبك مسندى پيروى كرده و احاديث هر معصوم را جداگانه و هر كدام را در يك فصل آورده و كتاب را به ترتيب معصومان عليهم السلام مرتب ساخته‌اند . كتاب مشهور « تحف‌العقول » از ابن‌شعبهء حرّانى در قرن چهارم هجرى و « الدرّةالباهرة » منسوب به شهيد اول در قرن هشتم از اين زمره‌اند و كتاب حاضر حلقه ميانى اين دو كتاب است . « نزهةالناظر و تنبيه‌الخاطر » به راستى بوستان و تفرّج‌گاه خستگان انديشه است . تلألؤ سخنان حكمت‌آموز هر معصوم و درخشش يكايك اين درّهاى سفته ، خواننده را در فضايى تماشايى فرو مىبرد و به امتداد خواندن ، او را از دنيا و بندهاى شيطانى آن مىرهاند و با حقيقت نهفته در ژرفاى كلمات پيشوايان هدايت آشنا مىسازد . اين كتاب افزون بر مفيد بودن براى عموم مردم ، نياز پژوهشگران را به احاديث يك معصوم مشخص در زمينهء مسائل اخلاقى و اجتماعى بر طرف مىكند و مآخذ آورده شده در پانوشت كتاب ، راه محققان را براى دسترسى به اسناد هر حديث و مضمون‌هاى مشابه آمده در احاديث ديگر هموار مىسازد . نام مؤلّف خوشبختانه كتاب نزهةالناظر وتنبيه الخاطر » افزون بر قوّت محتوايى و علوّ معانى ،